Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προβολή 02/03 : Chevalier

 


Chevalier

της Αθηνάς Τσαγγάρη
με τους Γιώργο Κέντρο, Πάνο Κορώνη, Βαγγέλη Μουρίκη, Μάκη Παπαδημητρίου, Γιώργο Πυρπασόπουλο, Σάκη Ρουβά
Υπόθεση:
Μια παρέα αντρών επιστρέφει από χειμερινή εκδρομή ψαρέματος σε ένα γιοτ. Όταν μια μηχανική βλάβη τους εγκλωβίζει στο σκάφος, κάπου στον Σαρωνικό, θα σκοτώσουν την ώρα τους με ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι που ονομάζεται Chevalier. To Chevalier είναι τόσο διασκεδαστικό, όσο και βαθιά ανταγωνιστικό. Κανείς δεν θα κατέβει από το σκάφος, αν δεν ανακηρυχτεί ο νικητής. 






Μετά το “Attenberg” (Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας, Φεστιβάλ Βενετίας το 2010) η βραβευμένη Ελληνίδα σκηνοθέτης, Αθηνά Τσαγγάρη, συνεργάζεται με τον διακεκριμένο σεναριογράφο Ευθύμη Φιλίππου (Κυνόδοντας, Άλπεις, Ο Αστακός) και επιστρέφει με το “Chevalier”, μια καυστική και τρυφερή σάτιρα για τον ανδρικό ανταγωνισμό, και όχι μόνο.

Στην πορεία προς την νίκη, οι πρωταγωνιστές του Chevalier θα κάνουν τα πάντα για να επηρεάσουν τους αντιπάλους τους και να ξεμπαρκάρουν με το πολυπόθητο δαχτυλίδι. Ο εφηβικός ενθουσιασμός τους και η εμμονή τους για την νίκη θα τους απογυμνώσει στα μάτια των θεατών. Εκτός από το πρωτότυπο μωσαϊκό χαρακτήρων του, το Chevalier, ξεχωρίζει για τους αναπάντεχους διαλόγους του και την βαθιά καυστική του


Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, 59o Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Λονδίνου
Ειδική Μνεία για τη Σκηνοθεσία & Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας,  21o Διεθνές Φεστιβάλ Σαράγεβο
Διαγωνιστικό Τμήμα, 68ο Διεθνές Φεστιβάλ Λοκάρνο
Διαγωνιστικό Τμήμα, 59ο Διεθνές Φεστιβάλ Λονδίνου
Contemporary World Cinema, 40ο Φεστιβάλ Τορόντο




ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΣΑΓΓΑΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛΜ

Το ζήτημα

Μετά το Attenberg, έκανα το Capsule, μια ταινία μόνο με γυναίκες. Είχε να κάνει και αυτή με αυτό που με ενδιαφέρει πάντα, την εξουσία, τις δυναμικές, τα θέματα ελέγχου, τη χημεία που προκύπτει σε κλειστά περιβάλλοντα. Ξεκινάω πάντα με μία κατάσταση που με ενδιαφέρει, όπως τα ζητήματα του ελέγχου και της εξουσίας, η διαμόρφωση του εαυτού, όταν δουλεύω με άτομα του ίδιου φύλου. Ασχολήθηκα με αυτό και στο Capsule και τώρα με ενδιέφερε να δω πώς λειτουργεί αυτό με ένα αποκλειστικά αντρικό cast.

Ταμπέλες

Υπάρχει πάντα η διευκρίνιση ότι είμαι γυναίκα σκηνοθέτης. Δεν το βρίσκω δίκαιο σε σχέση με τον απλό όρο σκηνοθέτης που ισχύει για έναν άντρα σκηνοθέτη. Είναι κάπως αμήχανο να πρέπει να απαντάω στην ερώτηση γιατί το Chevalier είναι μια ταινία μόνο με άντρες ηθοποιούς. Το 99% των ταινιών στην ιστορία του σινεμά είναι άντρες που παρακολουθούν γυναίκες, που παρατηρούν γυναίκες. Θα προτιμούσα το Chevalier  να μην κατηγοριοποιείται ως μια ταινία με άντρες που φτιάχτηκε από μία γυναίκα, είναι όμως αναπόφευκτο.

Η αλληλεπίδραση

H ταινία διαμορφώθηκε πολύ έντονα από τους ίδιους τους ηθοποιούς. Είχαμε πολλές πρόβες πάνω στο σενάριο που γράψαμε με τον Ευθύμη Φιλίππου, όπου ανακαλύπταμε καινούριες σχέσεις, κόντρες και δυναμικές μεταξύ των χαρακτήρων, όπως διαμορφώνονταν από τις προσωπικότητες των συγκεκριμένων ηθοποιών. Κινηματογραφικά, τα διαφορετικά είδη με ενδιαφέρουν και μου αρέσουν πολύ οι φαρσοκωμωδίες. Ήθελα να δω πώς θα μπορούσα να δουλέψω με αυτό το είδος. Ως ένα βαθμό όλες μας οι ταινίες έχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία και όταν έχεις μεγαλώσει βλέποντας ταινίες τη μισή σου ζωή, το σινεμά και η ζωή είναι αλληλένδετα. Μαζί και οι επιρροές από το θέατρο, φυσικά και η πραγματικότητα, δηλαδή η Ελλάδα, με ό,τι σημαίνει αυτό, ειδικά τις μέρες μας.

Η πρόθεση

Εξ αρχής ήθελα να κάνω μια ταινία μόνο με διάλογο, που δεν είχα ξανακάνει, για να καταλάβω πώς να δουλέψω τα πρόσωπα με τον διάλογο. Ήταν μια πρόκληση σε σχέση με τη φόρμα και την ενέργεια που αναπτυσσόταν ανάμεσα στους ηθοποιούς. Με την προσοχή στραμμένη συνεχώς στο θέμα της εξουσίας και πώς αυτή εκδηλώνεται, τι σημαίνει να είσαι νικητής ή χαμένος, πόσο αυθαίρετο είναι αυτό, πόσο έχει να κάνει με τις επιδόσεις και τη συμπεριφορά του καθένα. Όταν αρχίζω να σκέφτομαι μια ταινία, θέλω να αποδράσω από τα κλισέ που θέλουν τις γυναίκες να κάνουν ταινίες για γυναίκες. Οπότε ένα μέρος της διαδικασίας είναι αυτή η αντίσταση στο να κάνω κάτι στερεότυπο και αναμενόμενο. Όλες  μου οι ταινίες έχουν να κάνουν με τη διαμόρφωση του εαυτού, τι σημαίνει να γίνεσαι ο εαυτός σου ή κάποιος που οι άλλοι περιμένουν να γίνεις.

Η εμπειρία

Προσπαθώ να αλλάζω είδη, μου αρέσει με κάθε ταινία να μαθαίνω, να εκτίθεμαι σε καινούριες προκλήσεις και σε νέες μεθόδους και καταστάσεις. Οπότε η ιδέα να κλειστούμε σε ένα σκάφος καταχείμωνο, το συνεργείο και οι ηθοποιοί και να δούμε πώς θα πάει…ένα μέρος της ταινίας είναι και οι συνθήκες στις οποίες έγινε. Είναι μια διαδικασία σαν να πηγαίνεις σε πόλεμο και όλοι περιμένουν να δίνεις απαντήσεις συνεχώς…Αυτό που προσπαθώ να κάνω, είναι να θυμάμαι πάντα γιατί ήθελα να κάνω την ταινία εξ αρχής, και δεν αποκλίνω από αυτό εξαιτίας των πρακτικών προβλημάτων. Πολλές φορές πρέπει να κάνεις συμβιβασμούς ή χάνεις τον προσανατολισμό σου ή χάνεσαι. Πάντα προσπαθώ να θυμάμαι τι ήθελα να κάνω στην αρχή. Οπότε είναι μια εξουθενωτική εμπειρία, αλλά την ίδια στιγμή είναι συναρπαστική. Κατά τη διάρκεια του μοντάζ, που μου είναι επώδυνο, βλέπω κάποια πράγματα που μου αρέσουν, το οποίο με αιφνιδιάζει γιατί στο γύρισμα είμαι σαν υπνωτισμένη και απλώς πάω με το ένστικτο και τη διαίσθηση. Είναι σαν να ξυπνάω από όνειρο.
Πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=iHS_2kgFcOs

Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΠΙΟ ΕΙΔΙΚΑ – ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ

Γιατρός (Γιώργος Κέντρος)
Ιδιοκτήτης του σκάφους και οικοδεσπότης. Ο πρεσβύτερος της παρέας. Επιβλητικός και βαρυσήμαντος. 
Ζοζέφ (Βαγγέλης Μουρίκης)
Μεσίτης και ο παλαιότερος φίλος του Γιατρού. Πενηντάρης. Ευέξαπτος, ανήσυχος και συμπλεγματικός. 
Γιώργος (Πάνος Κορώνης)
Συνέταιρος του Ζοζέφ στο γραφείο. Αθλητικός, δυναμικός, μονοδιάστατος. 45 περίπου ετών.
Γιάννης (Γιώργος Πυρπασόπουλος)
40 ετών. Ασφαλιστής. Μονίμως ανασφαλής. Σύζυγος της κόρης του Γιατρού χωρίς την πραγματική συγκατάθεση του τελευταίου.
Δημήτρης (Μάκης Παπαδημητρίου)
Ο μικρός αδερφός του Γιάννη. Αφελής, συμπαθής και έρμαιο της σχέσης του με τον αδελφό του. 35 περίπου ετών.
Χρήστος (Σάκης Ρουβάς)
40 περίπου ετών. Χαμηλού προφίλ και εντυπωσιακής εμφάνισης. Αυτός ο συνδυασμός πυροδοτεί εντάσεις στους υπόλοιπους.
Καπετάνιος (Νίκος Ορφανός)
Αρχηγός του πληρώματος, πρώτος σε ιεραρχία. Έμπιστος του Γιατρού. Σχολαστικός επαγγελματίας. 40 περίπου ετών.
Μάγειρας (Κώστας Φιλίππογλου)
50 ετών. Όντας δεύτερος στη σειρά, ζει στη σκιά του πρώτου.
Καμαρότος (Γιάννης ∆ρακόπουλος)
35 ετών. Υποχείριο του μάγειρα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πρόγραμμα Χειμώνας 2018 ( Β' Κύκλος)

THE SQUARE Ruben Östlund  (Χρυσός Φοίνικας Φεστιβάλ Καννών)  ΤΕΤΑΡΤΗ 17/01/2018 19.00μ.μ.


 ON BODY AND SOUL  Ildikó Enyedi  (Χρυσή Άρκτος Φεστιβάλ Βερολίνου)  ΤΕΤΑΡΤΗ 24/01/2018 19.30μ.μ.


 THE FLORIDA PROJECT  Sean Baker  ΤΕΤΑΡΤΗ 7/02/2018 19.30μ.μ.



 CALL ME BY YOUR NAME  Luca Guadagnino  ΤΕΤΑΡΤΗ 28/02/2018 19.30μ.μ. 


IN THE FADE  Fatih Akin  (Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας Φεστιβάλ Καννών)  ΤΕΤΑΡΤΗ 14/03/2018 19.30μ.μ. 


 FOXTROT Samuel Maoz  (Ειδικό βραβείο της επιτροπής Φεστιβάλ Βενετίας)  ΤΕΤΑΡΤΗ 28/03/2018 19.30μ.μ.

Προβολή 24/01 : Η Ψυχή Και Το Σώμα

Η Ψυχή και το Σώμα  2017 | Έγχρ. | Διάρκεια: 116'
Ουγγρική ταινία, σκηνοθεσία Ίλντικο Ενιέντι με τους: Αλεξάντρα Μπόρμπελι, Γκέζα Μόρσανι, Έρβιν Νάγκι

Βραβεία - Συμμετοχές
• Υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας 2018 • Χρυσή Άρκτος Καλύτερης ταινίας, Διαγωνιστικό Τμήμα, 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματόγραφου Βερολίνου • Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής Καλύτερης ταινίας, 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματόγραφου Βερολίνου • Βραβείο Καλύτερης ταινίας Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI), 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματόγραφου Βερολίνου  Δήλωση Επιτροπής: "Μια ιδιοσυγκρασιακή ιστορία αγάπης , γεμάτη λυρισμό και χιούμορ, απελευθερωμένη από όλες τις κοινωνικές συμβάσεις. Μας εντυπωσιάζει με τη λεπτότητα και την εκφραστικότητα της αισθητικής και μας παρασύρει στην χαρά της ζωής και της αγάπης που διαθέτει". • Βραβείο αναγνωστών"Berliner Morgenpost", 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματόγραφου Βερολίνου


Σύνοψη Ο Έντρε και η Μαρία, δύο εσωστρεφείς άνθρωποι, δουλεύου…

Προβολή 07/02/2018 : Florida Project

The Florida Project 

The Florida Project Δραματική 2017  | Έγχρ. | Διάρκεια: 111'  Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Σον Μπέικερ με τους: Γουίλεμ Νταφόε, Μπρούκλιν Πρινς, Βαλέρια Κότο
- Υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου (Γουίλεμ Νταφό)


-Συμμετοχή στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών Φεστιβάλ Καννών 2017

Υπόθεση :


Η Μούνεϊ, μια ατίθαση εξάχρονη, ζει με την 22χρονη μητέρα της Χέιλι, σε ένα μοτέλ από αυτά που κάποτε γέμιζαν τουρίστες, ενώ σήμερα φιλοξενούν άστεγες οικογένειες. Το κοντινότερο που έχει σε πατρική φιγούρα είναι ο Μπόμπι, ο διαχειριστής του μοτέλ, τον οποίο πειράζουν συνεχώς τα παιδιά με τις σκανδαλιές τους. Η Χέιλι μόλις έχασε τη δουλειά της κι ένα κοριτσάκι στην ηλικία της Μούνεϊ μόλις μετακόμισε δίπλα τους. Το καλοκαίρι τους είναι γεμάτο θαύματα, ζαβολιές και περιπέτειες, ενώ ταυτόχρονα οι ενήλικες γύρω τους έρχονται αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα.
Ο Σκηνοθέτης Σόν Μπέικερ :


Βέρος Νεοϋορκέζος και απόφοιτος της σχολής κινηματογράφου του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκη…