Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προβολή 05/04/2017 : Ακριβώς το τέλος του κόσμου




Ακριβώς το τέλος του κόσμου (Juste la fin du monde)
του Ξαβιέ Ντολάν


Ηθοποιοί:
Γκασπάρ Ουλιέλ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Βενσάν Κασέλ, Λία Σείντου, Νάταλι Μπέι

 Μετά από 12 χρόνια απουσίας, ένας συγγραφέας γυρίζει στο πατρικό του με σκοπό να κάνει μια πολύ σημαντική ανακοίνωση στην οικογένεια του. Το ήσυχο απόγευμα όμως, δίνει τη θέση του σε αντιπαραθέσεις, βεντέτες, συναισθήματα υποκινούμενα από μοναξιά κι αμφιβολία, κι όλες οι απόπειρες αποτυγχάνουν από την ανικανότητα των ανθρώπων να ακούσουν και ν’ αγαπήσουν.
Μέγα Βραβείο από το Φεστιβάλ Καννών 2016

Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Α’ ανδρικού ρόλου & μοντάζ.


Κριτικές :  

Σε θεατρικό έργο του Ζαν-Λικ Λαγκάρς, που πέθανε από AIDS σε ηλικία 38 χρόνων, είναι βασισμένη η ταινία του βραβευμένου τρεις φορές στο τμήμα «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών» Καναδού σκηνοθέτη Ξαβιέ Ντολάν («Mommy», «Σκότωσα τη μητέρα μου», «Ο Τομ στη φάρμα»). Η νέα του αυτή ταινία (Μέγα Βραβείο της κριτικής επιτροπής στις περσινές Κάνες) παρουσιάζει την επιστροφή του Λουί (Γκασπάρ Ιλιέλ), ενός με ανίατη αρρώστια συγγραφέα, που επιστρέφει ύστερα από δωδεκάχρονη απουσία στο σπίτι του για να αποκαλύψει στην οικογένειά του, τη μητέρα και τα αδέρφια του, πως πεθαίνει.
Πρόσωπα μιας δυσλειτουργικής οικογένειας η οποία τον αντιμετωπίζει με αδιαφορία και νευρικότητα: η  μπερδεμένη μητέρα (Ναταλί Μπαέ), η γεμάτη παράπονα και καταπιέσεις αδερφή (Λεά Σεϊντου) και ο μεγαλύτερος, ζηλιάρης αδερφός του (Βενσάν Κασέλ). Παρά τη φαινομενική αδιαφορία τους (αν και όλοι δείχνουν τελικά ευχαριστημένοι που ο Λουί μπόρεσε να επιστρέψει κοντά τους), η επιστροφή αυτή θα βγάλει σταδιακά στην επιφάνεια τα αδιέξοδα, τη μοναξιά, τον πόνο και τη θλίψη τους.
«Εκείνο που με τράβηξε στο θεατρικό έργο», ανέφερε ο Ντολάν στις Κάνες, όπου είχε προβληθεί η ταινία του, «είναι τα θέματα του Λαγκάρς, τα αισθήματα των χαρακτήρων, είτε φωναχτά είτε σιωπηλά, οι ατέλειές τους, η μοναξιά τους, η θλίψη τους, τα αίσθημα κατωτερότητάς τους… θέλησα οι λέξεις του Λαγκάρς να μιλιούνται όπως τις σκέφτεται κανείς, χωρίς υποχωρήσεις… Αν τις νερώναμε θα τις κάναμε τετριμμένες…»
Με ένα διάσημο καστ ηθοποιών και μέσα από τις ατελείωτες συζητήσεις τους, τους καβγάδες, τις ενοχές, τα συχνά άχρηστα μπερδεμένα λόγια  αλλά και τα παιδιαρίσματά τους, ο Ντολάν, με την κάμερα στο μεγαλύτερο μέρος σε κοντινά πλάνα, καταγράφει την κάθε έκφραση, τον κάθε μορφασμό και την κάθε αντίδραση των προσώπων του, καταφέρνοντας να βγάλει στην επιφάνεια το δράμα και την αγωνία που κρύβεται μέσα στον καθένα από τα πρόσωπα της δυσλειτουργικής αυτής οικογένειας. (www.enetpress.gr)

Η μαεστρία είναι καθαρά σκηνοθετική. Ο Ξαβιέ Ντολάν δείχνει την ωρίμανση με το πώς σκηνοθετεί μιά οικογένεια, η οποία απαρτίζεται από διάσημα ονόματα (ΜΑΡΙΟΝ ΚΟΤΙΓΙΑΡ, ΒΕΝΣΑΝ ΚΑΣΕΛ, ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΙ- η δεύτερη εκπληκτική στο φιλμ , παίζει τη μητέρα!- ΛΕΑ ΣΕΥΝΤΟΥ) σε μια σκηνοθεσία αποκλειστικά σχεδόν κοντινών πλάνων, όπου με αυτό τον τρόπο βοηθά κι ανιχνεύει τους ηθοποιούς στους χαρακτήρες που υποδύονται. Με την πολύτιμη βοήθεια του μοντάζ, όπου όπως είπα και πιο πάνω, μοντέρ είναι ο ίδιος άρα εδώ κάνει μια σκηνοθεσία-μοντάζ, το μοντάζ είναι προσωπική προέκταση της σκηνοθεσίας, επιδιώκει την ένταση που υφέρπει μέσα σε αυτή την οικογένεια να την βγάλει μοντάροντας τα πρόσωπα στα διαρκή «γκρο-πλαν».


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Προβολή 06/02 : ΡΟΜΑ

Ρόμα   Δραματική 2018 | Α/Μ | Διάρκεια: 135'  Σκηνοθεσία Αλφόνσο Κουαρόν με τους: Γιαλίτζα Απαρίσιο, Μαρίνα ντε Ταβίρα, Νάνσι Γκαρσία, Χόρχε Αντόνιο Γκερέρο


Tο πιο προσωπικό έργο έως τώρα του βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη και συγγραφέα Αλφόνσο Κουαρόν (Gravity, Τα παιδιά των Ανθρώπων, Θέλω και τη Μαμά σου), η ταινία «Ρόμα» ακολουθεί την Κλίο (Γιαλίτσα Απαρίσιο), μια νέα οικιακή βοηθό μιας οικογένειας στη Ρόμα, μια γειτονιά μεσαίας τάξης στην Πόλη του Μεξικού. Σε αυτήν την καλλιτεχνική επιστολή αγάπης προς τις γυναίκες που τον μεγάλωσαν, ο Κουαρόν αντλεί υλικό από την παιδική του ηλικία για να δημιουργήσει ένα ζωντανό και συναισθηματικό πορτρέτο της εσωτερικής διαμάχης και της κοινωνικής ιεραρχίας κατά τη διάρκεια της πολιτικής αναταραχής της δεκαετίας του 1970.



Κριτικές :
Το «ROMA» είναι η απόλυτη τελειότητα!! Κατά μία εκδοχή μπορεί να είναι κι η καλύτερη ταινία του ΑΛΦΟΝΣΟ ΚΟΥΑΡΟΝ, ενός σκηνοθέτη που βρίσκεται σε διαρκή και καλπάζουσα άνοδο κι ο οποίος έχει περάσει εδώ και χρόνια …

Πρόγραμμα : Χειμώνας 2018 Β΄ Κύκλος

06/02 - ΡΟΜΑ



20/02 - Ο ΕΝΟΧΟΣ

06/03 - ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ (19:00)


20/03 - ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

Προβολή 23/01 : Το ξέρουν όλοι

Τo Ξέρουν Όλοι  Todos lo Saben / Everybody Knows
Δραματική 2018 | Έγχρ. | Διάρκεια: 132' Ισπανογαλλική ταινία, σκηνοθεσία Ασγκάρ Φαραντί με τους: Πενέλοπε Κρουζ, Χαβιέ Μπαρδέμ, Ρικάρντο Νταρίν, Μπάρμπαρα Λένι 
Η Λάουρα επιστρέφει με την κόρη και τον γιο της από το Μπουένος Άιρες στο χωριό της στην Ισπανία για το γάμο της αδερφής της. Στη γιορτή που ακολουθεί όμως κόβεται ξαφνικά το ρεύμα και η κόρη της εξαφανίζεται. Η Λόρα ταξιδεύει με την κόρη και το γιο της στο χωριό που μεγάλωσε για το γάμο της αδερφής της. Οι εντάσεις όμως δεν λείπουν από την οικογένεια της και τα συναισθήματα που τρέφει για τον παλιό της φίλο Πάκο περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Η γιορτή συνεχίζεται όταν το ρεύμα πέφτει ξαφνικά και η κόρη της Λόρα εξαφανίζεται.


O βραβευμένος με Όσκαρ Ασγκάρ Φαραντί (Ένας Χωρισμός, Ο Εμποράκος) σκηνοθετεί την Πενέλοπε Κρουζ και το Χαβιέ Μπαρδέμ σε αυτό το πολυδιάστατο ψυχολογικό δράμα.
Κριικές :

«ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ» (TODOS LO SABEN) (EVERYBODY KNOWS): Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Α…